واکنش های افراد به نارضایتی 

 

واکنش های افراد به نارضایتی

واکنش های افراد به نارضایتی 

خروج: خروج به ترک محل کار اشاره دارد؛ ممکن است فرد از واحدی به واحد دیگر برود یا اینکه از سازمان خارج شود یکی از متداول ترین پاسخها به نارضایتی شغلی خروج از سازمان است. هر چقدر فرصت شغلی برای فرد در خارج از سازمان بهتر و بیشتر باشد احتمال زیادی دارد که فرد به خاطر نسازمان را ترک کند.

 

وفاداری: در این حالت فرد در پاسخ به نارضایتی شغلی با شکیبایی در سازمان می ماند و سکوت پیشه میکند و منتظر میماند تا دیگران اعتراض کنند و شرایط بهتر شود.

 

اعتراض: در این حالت فرد به صورت فعال و سازنده می کوشد تا وضعیت موجود را تغییر دهد و درصدد بر می آید تا مشکل را با مدیران در میان گذاشته شرایط را بهبود بخشد. اعتراض حتی ممکن است شکل شدیدتری داشته باشد و فرد علیه سازمان شکایت کند، هر چند تصور میشود که اعتراض مثبت و سازنده است ولی ممکن است پیامد سازنده و مثبتی برای سازمان در پی نداشته باشد

(مثل اعتصابات).

 

بی تفاوتی: در این حالت تلاش فرد کم می شود، کمیت و کیفیت کارش پایین می آید و تاخیر دارد. این پاسخ به نارضایتی پیامدهای منفی زیادی برای سازمان در پی دارد

 

کارکنان سازمانها بر حسب شرایط یکی از این چهار گزینه را برای واکنش به نارضایتی شغلی انتخاب میکنند کارکنانی که فرصت شغلی در بیرون سازمان داشته باشند از گزینه اول استفاده میکنند کارکنانی که تعهد سازمانی بالایی دارند گزینه دوم یعنی وفاداری را بر می گزینند چون از شغل خود ناراضی ولی از سازمان راضی اند. کارکنانی که به لحاظ شخصیتی وظیفه گزینه سوم یعنی اعتراض را انتخاب میکنند. سرانجام کارکنانی که وظیفه شناس نیستند و ثبات احساسی پایینی دارند گزینه بی تفاوتی را پیشه میکنند، البته نباید از نظر دور داشت که شرایط فرهنگی، سیاسی و اقتصادی

جوامع نیز در این انتخابها مؤثرند.

 

کتاب مدیریت رفتار سازمانی دکتر قلی پور

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *